zuid-afrika

(donderdag 12 juli 2007)

afscheid nemen is niet mijn favoriete bezigheid, al lijkt het op deze foto misschien wel zo

veranderd?

de dag nadat ik in januari in zuid-afrika ben aangekomen,

bevond ik me in een huis dat ik niet goed kende, in het gezelschap van een vreemde; de schoonmaakster.

de dag voordat ik uit zuid-afrika wegging,

bevond ik me opnieuw in een huis dat ik niet goed kende, samen met een vreemde; de schoonmaakster.

de eerste keer voelde ik me ongemakkelijk - bezwaard. en wit, al wilde ik dat niet denken. ik wilde de schoonmaakster dingen vragen, deed dat ook. ze gaf me met duidelijke tegenzin antwoord en zei alleen het hoognodige. ik besloot in de tuin te gaan zitten, waar ze geen last van me zou hebben en ik me niet zo bewust zou zijn van haar aanwezigheid.

de tweede keer, afgelopen maandag, voelde ik me weer bezwaard. want kan je iemand laten afwassen als de gootsteen niet eens te zien is door de schots en scheve chaos van vieze borden en aangekoekte pannen?

wat was er anders? het ongemakkelijke gevoel was weg. ik durfde de schoonmaakster een beetje te helpen en we dronken wat thee (melk en drie scheppen suiker voor haar). in haar moedertaal zei ze dat het koud was, ik antwoordde dat ik het ook koud had. haar verbaasde en blije blik was alle uren xhosa-woordjes stampen waard.

vijf maanden zuid-afrika. geleerd, dingen gezien, veel ervaren.

dan kom je thuis,

en vertellen je ouders je dat je helemaal niets veranderd bent.

blijkbaar hoeven 1001 mooie herinneringen je niet te veranderen.

dank voor het lezen/mailen/reageren/bellen de afgelopen maanden, ik was er blij mee. het is de bedoeling dat dit mijn laatste berichtje is, maar misschien verzin ik nog wel iets anders.

terug

(dinsdag 10 juli 2007)

de datum op mijn ticket

afgesloten

(vrijdag 29 juni 2007)

gang van cellencomplex op robbeneiland

stad

(donderdag 28 juni 2007)

table mountain in cape town

vanuit stoffige wegen, natuur - natuur - natuur en rustige stadjes sleurde een steeds drukker wordende snelweg ons cape town in.

verkeer, rumoer, leven. toeristen. kleding, shopping malls, restaurants. bedelaars. straatjongens.

we hebben zes dagen in kaapstad rondgekeken, zijn naar robbeneiland geweest, hebben gewandeld op table mountain* en zijn uit eten geweest bij de restaurants in long street. net zoals iedereen daar doet.

*dat ik (hopelijk maar één keer) 'cable' mountain heb genoemd..

er staan zoveel bordjes met 'cable' erop om je naar de kabelbaan te leiden! pff.. ze zouden er rekening mee moeten houden dat het gebruik van dat soort borden mensen in de war kan brengen en dat het lezen ervan bij diezelfde bepaalde mensen de kans om uitgelachen te worden aanzienlijk vergroot.

dirt road

(dinsdag 26 juni 2007)

mooie groene route ten noorden van witsand, waar po nogal vies is geworden..

ruw

(dinsdag 26 juni 2007)

baai van witsand, waar we (een stukje van) een walvis hebben gezien!!!

indruk

(maandag 25 juni 2007)

even daarvoor werd ik wakker in een vrijwel lege backpackers in wilderness

(een wildernis omringd door asfalt en hotels, maar mooi is het wel)

inge en ik zijn vorige week op vakantie geweest, dit keer samen met 'po'. een wintervakantie in de zomer, of een zomervakantie in de winter, hoe dan ook: we zijn van grahamstown naar cape town gereden en het was leuk!

oostenrijker

(maandag 25 juni 2007)

struisvogel op een show farm (ja, die bestaan) in oudtshoorn

het begrip struisvogel heeft in mijn hoofd een ware evolutie ondergaan.

eind januari zag ik ze hier voor het eerst en ik dacht 'gatver! een struisvogel!'

wat later, na een bezoek aan een wildpark, werd het al snel 'kijk! een ostrich!'

toen brak de tijd van de taalverwarring aan, waarin ik inge na verwoed zoeken naar het juiste nederlandse woord verraste met de term 'een oostenrijker'.

en na vijf maanden, in de bus van grahamstown naar port elizabeth, bleek het isiXhosa woord het makkelijkst te vinden: 'hee! een inciniba!"

klaar

(woensdag 20 juni 2007)

de plek waar ik vanaf nu Nooit meer ga leren!

een frisse woensdagmorgen, tien over acht. ik zit op de grond, mijn rug tegen de koude buitenmuur van de grote sporthal. ik mag bijna naar binnen; over twintig minuten begint het tentamen. mijn aantekeningen rusten op m'n schoot.

linguistics. morpheme, allophone, polysemy, homophone, nee, homonymy, wacht.. help. wat was mijn ezelsbruggetje over homo's ook alweer? zoals meestal zijn de laatste momenten voor de test heel belangrijk, ik leer dan echt nog - al gelooft niet iedereen dat.

vanuit de hal hoor ik een bekende stem.

"this is our last exam. the final one!"

concentratie. linguistics.
..dit gaat over ons, over mij. ik probeer verder te leren. inge praat enthousiast door.

"no more Rhodes for us! three more hours and we'll be finished!"

daar gaan mijn gedachten. over drie uur hoeven we geen tentamens meer te maken, over drie uur ben ik klaar, over drie uur ga ik al bijna naar huis. wat gaat de tijd snel.
snel, snel, te snel.

dus rustig, charlotte. waarom realiseer ik me dit nu? en waarom maak ik me zo druk?

"almost everyone will finish writing today, so we're gonna party tonight."

juist. dankjewel inge :) we zijn klaar en we gaan het vieren.

homonymy. ja! over een kwartier begint mijn laatste tentamen.

vaderdag

(zondag 17 juni 2007)

vaderdag*

na blunder 1 had ik het kunnen weten: vertel liever niet over het beroep van je vader in een taal die je onvoldoende beheerst.

ik dacht dat ik het in het engels inmiddels wel aan zou kunnen.. maar nee :)

ziehier, blunder 2:

intentie: "mijn vader werkt bij een groot staalbedrijf"

opgeschreven in de bijlage van mijn essay: "my father works for a big steal company"

(sorry iv, fijne vaderdag!)

*een dag die opzich/voorzover ik weet niets met een boom te maken heeft, maar deze foto heb ik nog over

voldaan

(donderdag 14 juni 2007)

drie tentamens achter de rug, nog maar eentje te gaan!

de eerste, geschiedenis, ging waarschijnlijk wel goed genoeg. vanwege de verwachte maar uitgebleven kou (haha), heb ik dit tentamen letterlijk op mijn sloffen gemaakt - hopelijk heb ik 'm op dezelfde wijze gehaald.

vandaag was pittiger. twee exams op een dag is lastig omdat je veel moet onthouden, aardig wat moet schrijven (auw!) en je al na twee uur nadenken moe bent. daarbij is het irritant als een stemmetje in je hoofd, zodra je tijdens je journalistiek tentamen over de verdediging in een rechtszaak schrijft, ineens het xhosa woord igqwetha (advocaat) begint te schreeuwen.

wat doe ik na een korte nacht, vijf uur schrijven en met een best tevreden gevoel dan achter de computer? i don't know :) doeg!

tentamens

(dinsdag 12 juni 2007)

ik ben zenuwachtig.. :( daarom speciaal voor mij een rustgevende foto

feest

(zaterdag 9 juni 2007)

vrijdag verjaardagsfeestje, zaterdag echt jarig

heel erg bedankt voor alle lieve (elektronische) post en de geweldige cadeautjes!

inge

inge

inge (vandaag 22!) is mijn buurvrouw, klasgenoot, 'tanden-poets-date', reisgenoot, bananen-milkshake-drink-partner en 'de koning van de verkeerde knopjes' (dat laatste hoorde ik haar zojuist zeggen..).

terwijl ik inge het vaakst zie, heb ik juist bij haar moeite te bedenken wat ik op wil schrijven. daarom houd ik het hierbij: ik denk dat ik me geen betere 'schoolgenoot-waarmee-je-5-maanden-zit-opgescheept' had kunnen wensen dan inge.

wat ik nooit meer vergeet:

~ de manier waarop ze elke morgen - zonder lenzen - mijn kamer insloft, goedemorgen brabbelt, en doorloopt naar de wc

~ het gezamenlijk stressen, rennen en eten voor onze essays

~ hoe inge altijd vergeet dat ze thee eventueel ook zou kunnen opdrinken

~ het samen bang zijn voor duiven, nijlpaarden, de opgestuurde uitzendingen van 'wie is de mol' (dank ouders van inge!), de vieze keuken, padden in de douche en gedropt worden langs de snelweg

~ hoe je ook na je zesde verjaardag dolblij kan zijn met veranderingen in je gebit (inge: "ik krijg een verstandskies!! ik ga iedereen mailen!!")

~ de slappe lach krijgen tijdens isiXhosa

~ het als twee gekken gillend handtennissen met een hacky sack

~ het steeds weer lachen om onze 'ozon-laag-grap', de 'gezondheid-grap' en.. andere dingen

~ dat we hetzelfde cadeautje voor elkaars verjaardag hebben bedacht :)

vrij

(donderdag 26 april 2007)

kinderen van verschillende kleuterscholen, waaronder raglan road, tijdens een sportdag

tribune

(donderdag 26 april 2007)

schoolklas bekijkt sportende leeftijdsgenootjes vanaf de tribune

pauze

(zondag 27 mei 2007)

breakdance in de jail

dit verrassingsbezoek van een groep breakdancers bracht een hele onverwachte 'leerpauze' (eerste tentamen over ruim een week).

bertrand

bertrand

ook bertrand (24) heeft in de jail zijn tijdelijk thuis gevonden. hij studeert geografie in toulouse en heeft de afgelopen jaren onderzoek gedaan in veel afrikaanse landen.

bertrand beweegt zich om alle drukte in de jail heen. hij is niet verlegen of stil, maar heeft niet snel de behoefte om te praten. bertrand is er als hij zich nuttig kan maken (bijvoorbeeld door frans met mij te oefenen, dit mailde hij me vandaag). zeker tijdens de vakantie deed hij op de juiste momenten zijn mond open.

het moment dat bertrand het meest op zijn gemak lijkt te zijn, is wanneer hij kinderen om zich heen heeft. dan praat en vraagt hij ineens honderuit, heel leuk om te zien :)

lucht

(zaterdag 26 mei 2007)

grahamstown

utitshalakazi

nomalady mdledle

samen met sindiswa heeft deze oma mij de basis van isiXhosa geleerd.

nou.. dat heeft z'n vruchten afgeworpen.

vandaag was namelijk een spannende dag: we deden ons mondeling examen! terwijl inge op de gang op haar beurt aan het wachten was, hoorde ze de examencommissie heel hard lachen.

"molo sisi, wat voor werk doet je vader?"

"hij is een.. ehm.. hond"

ik heb het daarna nog niet één keer kunnen navertellen (of op kunnen schrijven) zonder half op de grond te vallen van het lachen.

(en JA, er is een taalkundige en logische verklaring voor deze verspreking)

raglan

(donderdag 26 april 2007)

leerlingen van raglan road, de school waar inge en ik eens per week vrijwilligerswerk hebben gedaan

afgelopen week was mijn laatste schoolweek op rhodes en bij raglan road. inge en ik hebben de uren dat we er waren vooral met de kindjes gespeeld. je wil ze wel iets leren, maar hoe doe je dat? één op één met elkaar praten is door het taalprobleem en het grote aantal kindjes bijna niet te doen. in een groep dan maar. pff, de een is drie en eigenljk een beetje bang voor die grote witte meisjes; de ander is zes en spreekt wat engels maar gaat liever schommelen. daarbij waren we er steeds tijdens hun pauze, dus dan moeten ze juist even ontspannen en rondrennen en gek doen. toch?

ze waren elke keer door het dolle heen als we aankwamen. misschien moet ik daar maar genoegen mee nemen.

ze zijn zo lief! help, ik ga ze missen.

(inge heeft wat meer over het vrijwilligerswerk geschreven)

zondag

(zondag 6 mei 2007)

stuk van de tuin van de ouders van mhleli, st. marks, zuid-afrika

abazali

(zaterdag 5 mei 2007)

de ouders van mhleli

het was een speciaal weekend. we werden als zeer belangrijke gasten ontvangen, en daarom toegesproken door het hoofd van de familie, de oudste broer van de vader van mhleli. misschien/zeker een kromme beschrijving, maar dat moment gaf me een 'nelson-mandela-gevoel'.. ik wist dat er een heel goed en wijs persoon aan het woord was.

na het avondeten (o.a. rode bietjes met banaan) hebben een aantal vrouwen een traditionele xhosa-dans uitgevoerd. daarna begon het echte feest: veel dansen (en afkijken hoe dat moet..), stampen, lachen, xhosa-bier drinken (maar niet te veel, anders moet je te vaak naar een verderop gelegen hokje om in het donker te plassen) en vooral je ogen uitkijken. bertrand heeft wat meer foto's online gezet.

deadline

(zaterdag 19 mei 2007)

inge + charlotte + essays = chips, paracetamol en chocola

ringtone

(zondag 6 mei 2007)

nondoda, het kleine, té schattige neefje van mhleli

ik heb de beschamende neiging om de meest vreselijke liedjes stiekem (...) Heel Erg Leuk te vinden. het eerste weekend in zuid-afrika hoorde ik een xhosa (of zulu?)-nummer dat ik daarna niet meer uit m'n hoofd kreeg. elke keer als ik het hoorde werd ik.. blij :)

tot mijn grote vreugde heb ik mijn ultieme-foute-zuid-afrika-liedje tijdens de vakantie als ringtone weten te bemachtigen.

maar.. ik weet niet waar het liedje over gaat. althans, niet precies. het gaat over seks - zoveel is zeker, maar tot nu toe heeft niemend me willen vertellen wat de letterlijke vertaling is. mensen lopen weg, beginnen te lachen of zeggen met een grote glimlach dat ik het maar aan iemand anders moet vragen.

daar kan ik niet zo goed tegen.

op het examenfeest van mhleli zette iemand Mijn nummer op. de vreugde was van korte duur, want na een paar seconden werd het geluid weggedraaid: we konden het niet maken om zo'n nummer te draaien terwijl de ouders en andere familieleden van mhleli er nog waren.

het moest wel heel erg zijn.

de volgende morgen, zat ik in de zon een beetje wakker te worden. een stukje verderop ging de muziek aan. mijn liedje! na een korte zoektocht vond ik nondoda. en brak het grappigste moment van dat weekend aan.

jaloers

(zaterdag 5 mei 2007)

de nichtjes van mhleli hebben tot na middernacht (!) aan één stuk door gedanst

en hoe! j*zus, wat was het geweldig om daar naar te kijken :)

geslaagd

(zondag 6 mei 2007)

mhleli (met rood shirt) ontbijt met zijn vrienden, de ochtend na zijn examenfeest

mhleli werkt in de jail en wilde zijn afstuderen (hij heeft toerisme gestudeerd) groots vieren. daarom nodigde hij zijn collega's en een paar vaste bewoners van de jail uit om dat te komen vieren bij zijn ouders.

ijsje

(zaterdag 12 mei 2007)
een andere wereld, vlak voor je neus

de ene keer is het nelson mandela, de andere keer iets verdrietigs - beschreven door jason. het gebeurde nog geen honderd meter van de jail af. ik heb er niets van gemerkt* omdat ik aan de andere kant van de stad op bezoek was bij een pasgeboren baby'tje..

* voorzover dat iets uitmaakt..

slot

(zondag 15 april 2007)

uitlopers van de drakensbergen

de laatste ochtend van de paasvakantie-reis konden we een glimp opvangen van het hoogste gebergte van zuid-afrika. vlak daarna klommen we in de auto voor de lange rit naar grahamstown. zo is de cirkel weer rond!

amersfoort

(vrijdag 13 april 2007)

amersfoort, een klein stadje in het oosten van zuid-afrika

via amersfoort naar huis rijden is helemaal niet zo raar..

kruger

(donderdag 12 april 2007)

zonsondergang in kruger national park

(dezelfde zon gaat nooit vervelen)

aha

(zaterdag 5 mei 2007)

auto met geweldigde sticker op het raam

tegengekomen op weg naar een examenfeest van mhleli, waarover later meer.

de sfeer onderweg was super :)

fred

fred

fred (23) is een dromer. mijn beste vriend hier, heeft het non-stop over zijn plan om volgend jaar in londen te gaan werken. concreter dan dat is het nog niet, misschien omdat hij afgeleid wordt door visioenen van zijn nog te openen backpackers, de filmproductiemaatschappij die hij wil beginnen en de mensaap die hij op wil voeden.

ondertussen woont en werkt hij in grahamstown, waar hij kunst (fotografie) heeft gestudeerd. omdat hij er al zo lang woont, kent hij iedereen. fred hoort bij grahamstown, terwijl hij er misschien niet meer zou moeten zijn. studeren is hier leuk, interessant werk doen is een ander verhaal. gelukkig is hij hard bezig zijn eigen bedrijfje (webdesign) op te zetten.

tips

(zondag 8 april 2007)

(halve) inge en charlotte in tofo, mozambique

de lijst met vakantietips is af!

bijgekomen

je komt thuis van vakantie en het eerste wat je denkt is 'sjezus, wat ben ik aan vakantie toe'. bekend gevoel? wij (inge en ik) hadden er in ieder geval wel last van. inmiddels bijna een maand later zijn we eindelijk bijgekomen en klaar om jullie van wat advies te voorzien. want 2,5 week, 1 busje, 5000 kilometer, 10 mensen, 4 fransen en 1 terrorist....

tip 1: is de bestemming swaziland, vergeet dan niet je algerijn uit de bagage te halen. die staat namelijk op de zwarte lijst, tussen de namen van alle grote terroristen in de wereld, en mag het land dus niet in.

tip 2: zorg dat je met minimaal en maximaal 1 taalgenoot reist, dat praat/roddelt wat gemakkelijker.

tip 3: mochten je reisgenoten in de auto in slaap vallen, maak daar dan gretig gebruik van door met ze op de foto te gaan. hilariteit gegarandeerd.

tip 4: bestel altijd wat inge neemt, anders word je zodra je bord voor je neus staat jaloers en bekruipt het gevoel je dat je wederom het verkeerde hebt besteld.

tip 5: tip 4 geldt NIET in een arabisch eettentje in maputo. falafel is not done voor de nederlandse maag (noem het geluk of talent, maar ik kreeg in Maputo een helder moment: tip 4 geldt alleen binnen de grenzen van zuid-afrika)

tip 6: heb je de hik, ga op zoek naar iemand die je een verhaal kan vertellen over een eenhoorn; je kan zijn bloed drinken, onsterfelijk maar ook ondood worden, dus drink met mate en dan... is de hik over.

tip 7: ga je op safari, laad je camera dan van tevoren op (zie het grote aantal kruger-foto's op mijn website..).

tip 8: zodra de fransen (die koste wat het kost ook 'lion' in hun kruger-boekje willen kunnen afstrepen) zeggen te moe te zijn voor een safari, grijp je kans! je zou zomaar even drie leeuwen voorbij kunnen zien lopen.

tip 9: ga tijdens een boottocht altijd zo ver mogelijk vooraan zitten. de instructeur die in dichtgeritste wetsuit de boot opklimt, zou hem wel eens open kunnen trekken.

tip 10: stel domme vragen, zoals: paspoorten mee? voor acht reizigers niet meer dan normaal, maar groot-brittannië heeft altijd al anders willen zijn. twee meisjes besloten na lang wikken en wegen dan toch gezamenlijk hun paspoorten thuis te laten. we gaan immers maar gewoon naar een ander afrikaans land...

tip 11: neem een memorecorder mee. geen idee of dit statistisch onderbouwd kan worden, maar in ons geval: 1 op de 10 mensen praat in zijn slaap.

tip 12: zeg nooit dat het je wel eens 'interesting' lijkt om met allemaal onbekende mensen op een kamer (ook wel 'dorm' genoemd) te slapen. telkens als er niet voor iedereen genoeg plaats is in de grote groepskamer, ben je de lul.

tip 13: neem in tegenstelling tot bordjes met 'pas op instortingsgevaar' erop, bordjes met 'beware of hippos at night' wel serieus; voor je het weet vreten ze de berm aan de overkant van de backpackers leeg.

tip 14: neem in tegenstelling tot bordjes met 'beware of hippos at night' je reisleider (of was het nu toch gewoon 'the driver'?) niet altijd even serieus.

tip 15: probeer een kameleon-baby tegen te komen: ze zijn schattig!

tip 16: heb je nog altijd de neiging cd's om te draaien? durban's indian market is het mekka voor cassettebandjesnostalgisten (galgje!).

tip 17: kijk niet raar op als er drie door diarree gevelde fransen zich tegenover je vol zitten te vreten met chocolade, chips en ander snoepgoed. dat ze dan met hun mond vol zeggen dat ze echt niks kunnen eten, is toch niet meer dan normaal? in frankrijk misschien...

tip 18: slik malariapillen! je bent verzekerd van rare dromen, lachstuipen met buikpijn tot gevolg en een upgrade van je gevoel voor humor. met een beetje mazzel houd je er zelfs een schijnzwangerschap aan over; ongesteld word je in ieder geval niet (mogelijk geldt dit deel van de tip niet voor de mannelijke helft van de lezers).

tip 19: leer frans en gebruik de meest schunnige zinnen alsof je een baguette du paturain bestelt.

tip 20: zorg dat als je samen op de foto wil, iemand anders de foto maakt. want anders...

kader

(dinsdag 10 april 2007)

gedeelte van diezelfde markthal

(deze foto wil ik in nederland in mijn kamer ophangen)

markt

(dinsdag 10 april 2007)

overdekte markt in oud portugees gebouw in maputo

kiip

(dinsdag 10 april 2007)

menukaart van arabisch eettentje in maputo

tijdens de week in mozambique moesten we het zonder de geinigheidjes van de afrikaanse taal stellen. gelukkig maakte de schrijfwijze van het woord 'chicken' op deze menukaart dat gemis drie(!)dubbel goed.

tofo

(zaterdag 7 april 2007)

zonsopgang in tofo, gezien vanaf terras van ons vakantiehuisje (!)

echo

(vrijdag 6 april 2007)

hacene in de auto, vlak nadat hij gehoord heeft dat caroline hem de echo van hun baby zal e-mailen

onderweg

(vrijdag 6 april 2007)
onderweg naar tofo

(wat ook onderweg is..: een lijst met vakantietips waar inge en ik twee weken geleden aan begonnen zijn. soms is een goed begin het halve werk, soms niet! in de tussentijd heeft reisgenoot bertrand al wel online gezet hoe de vakantie is geweest)

peixe

(donderdag 5 april 2007)

vismarkt in maputo

verder

dit weblog van jason torreano vormt (misschien) een nuttige aanvulling op wat ik hier een paar maanden geleden heb geschreven.

jason (21) komt uit de verenigde staten en doet vrijwilligerswerk op een school in grahamstown (meer weet ik niet over hem, ik heb namelijk alleen een stukje op zijn blog gelezen).

maputo

(donderdag 5 april 2007)

straatbeeld maputo

verboden

(donderdag 5 april 2007)

een boek mag wel naar binnen in deze mall in maputo

rekening

(donderdag 5 april 2007)

terras in het centrum van maputo, de hoofdstad van mozambique

ik zou willen dat ik kon opschrijven dat deze mevrouw geen vijf minuten naast het terras heeft gestaan.

ik zou willen dat de meneer met de witte blouse na een paar seconden niet probeerde te doen alsof ze er inderdaad niet was.

ik zou willen dat ik kon zeggen dat ik, als ík daar had gezeten, zelf wel een oplossing wist.

kaarslicht

(woensdag 4 april 2007)

de stroom van de grenspost tussen swaziland en mozambique was vlak voor onze komst uitgevallen

hereniging

(dinsdag 3 april 2007)

beware of hippos at night, stond er op het bordje naast onze tent

"dat hoef je toch niet serieus te nemen..?", dachten wij.

enkele uren later stonden er voor de deur van onze backpackers (aan 'onze' kant van het hek!) drie nijlpaarden te grazen.. na een paar seconden gewenningstijd - dat kan je ons niet kwalijk nemen! -, was het dit keer wel erg leuk om ze te zien!

hacene

hacene

hacene (29) is geboren in algerije en is vijf jaar geleden naar frankrijk verhuisd. hij studeert daar politicologie. begin dit jaar, vlak voordat hij naar zuid-afrika kwam, is hacene getrouwd met caroline. en nu.. nu is caroline zwanger. ongepland, onverwacht en nu zo gewild.

hacene heeft onze vakantie duidelijk gekleurd. met mooie muziek, vreemde buien, nagels knippen in de auto, en zijn voordurende zoektocht naar "good coffee".

over "15 nachtjes" komt caroline op bezoek, in juli gaat hacene voor een maand terug naar parijs. want.. timing, timing, timing: hacene blijft een jaar in grahamstown studeren. hij gaat alles op alles zetten om in oktober weer in frankrijk te kunnen zijn.

30 april

(maandag 30 april 2007)

bar van de jail: op koninginnedag omgetoverd tot nederlandse kroeg

moment

(woensdag 4 april 2007)

vogel in st. lucia

egaal

(woensdag 4 april 2007)

vroeg op om zonsopgang in st. lucia te bekijken

durban

(maandag 2 april 2007)

computerspelletjes spelen in snackbar in durban

juf

sindiswa mambinja

sindiswa geeft les in isiXhosa, de taal die door de Xhosa wordt gesproken. na een introductieles tijdens de eerste week dat we hier waren, leek het inge en mij leuk om de taal en cultuur van het grootste deel van de bevolking van grahamstown te leren, vanessa heeft voor afrikaans gekozen.

nu ik hier woon weet ik dat nederlands voor de rest van de wereld klinkt als een taal die enkel en alleen uit schorre g-klanken bestaat (en dat het na drie maanden blijkbaar nog altijd interessant is die te imiteren..). isiXhosa heeft ook een opvallende 'afwijking'; het gebruik van luide klikgeluiden. jeetje, wat hebben wij een lol gehad met het oefenen van de klanken die je moet produceren als je de q, x en c uitspreekt. gelukkig heb ik in grahamstown nog geen paarden gezien, anders waren ze ongetwijfeld allemaal op ons geklik afgekomen (ok, flauw).

hoewel we in nederland flink wat ervaring hebben met het aanleren van vreemde talen, heb ik nog nooit op deze manier les gehad. tijdens de conversation-les zitten we met een stuk of tien studenten in een kringetje. we begroeten elkaar netjes in het isiXhosa ("molo titshalakazi, molweni bafundi") en dan begint de les. sindiswa noemt langzaam het woord 'impumlo', en één voor één (afkijken is - gelukkig - makkelijk) wijzen we naar onze neus. elke goede handeling wordt beloond met een grote, bemoedigende glimlach van onze titshalakazi. je gaat er zelf helemaal van stralen.

studenten fungeren zelf ook als lesmateriaal. zo kreeg ik na een paar weken een briefje opgeplakt met 'umakhulu' (oma). sindiswa wijst met langzame, theatrale gebaren 'oma' aan en houdt vervolgens rustig een minuut lang je hand, schouder of been vast. net zolang tot iedereen 'oma' begroet heeft en ik 'molo' terug heb gemompeld.

sinds vorige week heeft sindiswa iets nieuws. alsof ze het grootste geheim van de wereld met ons gaat delen, plakt ze met potlood ingekleurde afbeeldingen van opa's, moeders en andere familieleden op het bord, waarna wij braaf opdreunen wie we zien.

toen ik hoorde dat sindiswa ook les geeft op een kleuterschool, werd me ineens een hoop duidelijk.

(heb niet de illusie dat ik in juli al klikkend terugkom op schiphol.. ik vind isiXhosa heel erg moeilijk en red het amper om correcte zinnen op te schrijven, over het spreken wil ik het liever niet hebben :) mijn eerste toets heb ik dan ook maar net gehaald. ik zie het inmiddels meer als opvrolijk-therapie: ik kom altijd blij van een les terug)

waarschuwing

(zondag 1 april 2007)

en zo wordt een wc-stop bij een duf tankstation onverwacht amusant

wachten

(zaterdag 31 maart 2007)
"we will wait for you at the gate"

oftewel: de eerste keer dat ik me machteloos en boos voelde tijdens de vakantie.

toen we na de wandeling bij een dorpje aankwamen, werden we voor de zoveelste keer die dag aangesproken door een groepje kinderen. terwijl ze met ons meeliepen, probeerden ze armbandjes en schelpen te verkopen; toen ze daar niet in slaagden, vroegen ze om kleingeld.

ik zei hen dat ik alleen 'groot geld' had en dat ik daarom niets kon kopen.

"we will wait for you at the gate"

ik had werkelijk geen flauw idee idee waar ze het over hadden.

een paar minuten later zag ik een omheind terrein met daarop een hotel, een restaurant en kleine vakantiehuisjes. de kindjes hadden het goed voorzien: we gingen daar inderdaad naar binnen om wat te drinken. zij bleven wachten, ze mochten niet verder. zij wisten toen ze me zagen dat ik daar hoorde, al wist ik het zelf nog niet.

het idee dat dat al in de kleine hoofdjes geramd zit, vind ik ... ja wat eigenlijk? ik heb er nog steeds geen woorden voor kunnen vinden en ik kan het (daarom) ook niet beter uitleggen dan dit. misschien is het wel logisch, misschien maak ik het groter dan het is.

terwijl ik met een blikje fanta aan de bar zat, keerde de boosheid zich vooral richting mezelf. omdat ik het na vier uur beleefd armbandjes weigeren wel fijn vond om even rustig wat te kunnen drinken.

dankzij dat stomme prikkeldraad.

raar

ondertussen in nederland

mijn huisbaas in utrecht verhuurt mijn kamer tijdelijk - tot ik weer terug ben - aan iemand anders.

mijn oplettende moeder en en huisgenootje hebben me op dit filmpje gewezen; de persoon die sinds februari in mijn bed slaapt is vanaf ongeveer 00:13:30 in beeld.

:)

held

(woensdag 21 maart 2007)

inge is uit een vliegtuig gesprongen..

inge kon er pas een maand later over schrijven, omdat ze de dvd van haar sprong als verrassing naar nederland heeft opgestuurd.

(dit was dus niet tijdens onze vakantie, maar ik wil deze foto al lang online zetten; nu mag het eindelijk..!)

koffie

(zaterdag 31 maart 2007)
wandeling langs de kustlijn van coffee bay

zonlicht

(zaterdag 31 maart 2007)
bij deze backpackers in coffee bay hebben we de eerste twee nachten gekampeerd

vlak nadat ik deze foto maakte, werd de hond wakker. daarna zag ik hoe dit grote beest zich liet intimideren door een opstandig zwart miniatuur varkentje dat het kampeerterrein ook tot zijn territorium verklaard had.

kans

eigenlijk kan ik me niet herinneren of ik ooit een bevestigend antwoord heb gekregen als ik na een vakantie vroeg of ik nog iets gemist had

dit keer.. was dat wel het geval :(

nelson mandela was een dag voordat we thuis kwamen te gast op rhodes university, waar zijn kleinzoon zijn diploma in ontvangst nam.

nelson mandela, nog geen vijf minuten van mijn 'huis' af..!!

gelukkig heeft elvira, de vriendin van brian, wel een glimp van hem op kunnen vangen.

voortuin

(maandag 16 april 2007)
weer terug in grahamstown!

heb een overvolle, mooie, hectische, leerzame en maanden-lijken-te-durende paasvakantie in zuid-afrika en mozambique gehad. na ongeveer 5000 kilometer afgelegd te hebben, strompelden we zondagavond moe, voldaan en (erg) vies uit ons stinkende busje.

het zal niemand (van mijn twee lezers ;)) verbazen dat ik nogal wat foto's heb gemaakt. hoop ze snel online te kunnen zetten. kan in elk geval alvast verklappen dat niet alleen de nijlpaarden in de omgeving van grahamstown nieuwsgierig naar ons waren.

(oja! onze 'voortuin': het raam bij de fotomuur is van mij, rechts van mijn kamer (en dus niet op de foto) bevindt zich de deur van de kamer van inge. links naast mij wonen marlous, howard en becca)

produkte

(zaterdag 24 maart 2007)

de pick 'n pay waar inge en ik onze boodschappen doen

makkelijk

(zaterdag 24 maart 2007)

en dan noemen mensen die afrikaans spreken ons taaltje grappig

herfst

(zondag 25 maart 2007)
in nederland is de lente begonnen, dus dan moet het hier al wel herfst zijn

iets anders: het is bijna paasvakantie! en we gaan ook echt op vakantie!

meestal betekent dat een reis naar het warme zuiden, maar in port elizabeth ben ik al geweest en veel zuidelijker moet je niet gaan, als je tenminste graag vaste grond onder je voeten hebt.

daarom (nouja..) reizen we langs de oostkust richting mozambique! naast brian (die de reis organiseert), inge en ik, gaan er drie franse meisjes, twee franse jongens (mannen?) en twee britse meisjes mee. met z'n tienen in een busje.

we zullen veel van dat busje gaan zien, want brian wil flink wat kilometers maken. ruwweg reizen we via coffee bay naar durban, dan door naar maputo (mozambique) en uiteindelijk het kruger national park. vanaf daar zakken we weer af richting grahamstown.

merk - vooral nu ik er over schrijf - dat ik veel zin heb om weg te gaan. ik vind het meestal erg fijn om lang in de auto te zitten en naar buiten te kijken. ik heb nog maar een miniem deel van zuid-afrika gezien, maar tot nu toe ziet alles er geweldig uit. elke minuut verandert het landschap, het is moeilijk je dat voor te stellen als je het niet hebt gezien. en - ik vergeet het bijna- ik mag natuurlijk ook de auto uit :)

ik verheug me er op om wat verder weg te gaan om, zoals daniëlle me zei, de echte inwoners van afrika te zien. hier in grahamstown voelt het soms alsof er een oud brits plaatsje uit het midden van engeland is weggerukt en aan de andere kant van de wereld is neergesmakt. zelfs als je hemelsbreed nog geen kilometer van een township woont, hoef je er (als je de bedelende mensen kan/wil negeren) weinig van te merken.

we vertrekken vrijdag en komen half april pas weer terug!

ver

(zaterdag 24 maart 2007)

in gedachten verzonken, heeft niets van mij of mijn camera gemerkt

sneeuwwitje

(zaterdag 24 maart 2007)
deze jongen nam een paar seconden nadat hij wakker werd gulzige happen van een ui. geheel vrijwillig. een uur later kon hij zich er niets meer van herinneren.

dit gebeurde op het scifest van grahamstown, waar een week lang allerlei informatieve bijeenkomsten worden gehouden over (semi)wetenschappelijke onderwerpen. scholieren uit de weide omgeving bezoeken het scifest, ze krijgen er onder andere de kans zelf een raket te maken, door middel van een spel te zien hoe snel het hiv-virus zich verspreidt en.. gehypnotiseerd te worden.

pff! als je ooit de kans krijgt om een hypnose show bij te wonen.. je kan van verbazing en (vooral) van het lachen niet op je stoel blijven zitten!


nadat een overschot aan vrijwilligers praktisch over elkaar heen was gelopen om als eerste bij het kleine podium te komen, koos hypnotiseur stef tien jongeren uit. op een enkeling na waren de proefpersonen binnen twee minuten niet meer aanspreekbaar. doodeng. toen maakte stef hen wakker :)

ik heb jongens en meisjes zien dansen, omdat ze er van overtuigd waren dat zij (en alleen zijzelf) de echte madonna waren. pijnlijke weeën zien wegpuffen omdat ze ruim negen maanden zwanger waren. ik zag hen uit alle macht proberen hun tong van hun kin los te maken, omdat die toch echt zat vastgeplakt. en keek toe hoe ze uien verorberden alsof het sappige appels waren.

hoogtepunt: de uit het veld geslagen gezichten van twee jongens die hun tien vingers moesten tellen, en steeds weer op elf uitkwamen, enkel en alleen omdat de hypnotiseur het getal 7 uit hun geheugen had gewist.

voordeur

(zaterdag 17 maart 2007)
wel frisse lucht, geen insluipers

helaas zijn dit soort hekken geen overbodige* 'luxe'. een mp3-speler die in een slaapkamer lag werd een paar weken geleden op klaarlichte dag gestolen omdat er een raam open stond, terwijl fred en zijn huisgenoten allemaal thuis waren.

(*en toch geloof ik stiekem nog dat het niet zo is)

juist

(vrijdag 16 maart 2007)

vrije interpretatie

becca

becca

becca (30) woont net als ik tijdelijk in de jail. ze komt uit amerika, studeert aan boston university en specialiseert zich in mande dance. becca is in grahamstown omdat ze hier een aantal examens maakt, voornamelijk omdat ze liever in afrika is dan in de vs. het is dan ook haar zesde verblijf in dit werelddeel en haar derde keer in zuid-afrika.

becca houdt van zingen (opera!), dutjes en onvoorstelbaar vaak op de snooze-knop van haar wekker (die tot in mijn kamer hoorbaar is) drukken.
en het voornaamste: becca is altijd (Altijd) in voor een praatje.

(dit is de eerste in de serie 'buren': foto's van mensen die (in tegenstelling tot becca) niet per se mijn buren hoeven te zijn, maar die ik wel bijna dagelijks zie)

grijs

(zaterdag 24 februari 2007)
eten in de jail onder de ultieme grahamstown hemel

(toen de borden opgeschept en wel op tafel stonden vielen de eerste druppels)

stippen

(vrijdag 16 maart 2007)
studente van het indigenous orchestra van fort hare university

het orkest treedt door heel zuid-afrika op met traditionele isiXhosa muziek. hun website (of een geluidsfragment) heb ik helaas niet kunnen vinden.

orkest

(vrijdag 16 maart 2007)
indigenous orchestra van fort hare university, op bezoek bij rhodes university

inge en ik zijn vrijdag na onze journalistiekles even een kijkje gaan nemen bij een optreden van deze studenten.
een beslissing die mijn vorige 'achteraf-beste-idee-ooit' (laarzen meenemen naar lowlands 2006) van de troon heeft gestoten.

alle 22 straalden ze zoveel blijdschap, enthousiasme en kracht uit, dat hun optreden - ook als ik niets had kunnen horen - wat mij betrof nog uren had mogen duren.

jack

(vrijdag 16 maart 2007)
na bijna twee maanden zonder, ga je overal bekende nederlanders zien

..nouja, inge en ik moesten hier heel erg om lachen :)

(maar het gaat natuurlijk om deze meneer)

knipoog

(zaterdag 10 maart 2007)
deze vrouw heeft ons naar een winkel geloodst toen we dorstig en een beetje verdwaald waren

in haar dorp bracht ze ons (langs loslopende biggetjes en ezels) naar een soort bar/supermarkt. buiten en binnen zaten hele gezinnen samen te drinken en te lachen. de tien minuten daar waren (toen we nog niet wisten wat ons te wachten stond) het hoogtepunt van ons weekendje weg; allemaal stralende gezichten en veel interesse voor dat rare busje met die blij verraste mensen er in.

hike

(zaterdag 10 maart 2007)
in dit gebied hebben we bavianen(!), wrattenzwijnen en een soort antilope gezien

(goede fotograaf ben ik he..)

fish

(zaterdag 10 maart 2007)

een gigantische vis, gevangen (niet door mij!) in de great fish river

de vis lag wat in een bak te spartelen, toen er een blond nederlands meisje naar hem kwam kijken. waarop zijn barbaarse eigenaren op het idee kwamen dat de vis misschien liever in een boom zou hangen.

(ik hoop zo dat ze hem snel op hebben gegeten..!)

verwilderd

(zaterdag 10 maart 2007)

onze 'reisleider' sean, om half 7 's ochtends

als je (bij gebrek aan een douche) toch zeker weet dat je vies gaat worden, kan je je net zo goed uitleven.

plons

(zaterdag 10 maart 2007)

kamperen bij great fish river, ver verwijderd van de buitenwereld

toen was ik alleen nog maar bang voor grote vissen :)

jurassic parc

we zijn uitgekampeerd! en gaan voorlopig niet terug naar great fish river..

iedereen die wel eens gekampeerd heeft, weet dat het opbreken van een tent redelijk wat tijd in beslag neemt: kledingstukken die in alle hoeken van de tent weggepropt zitten weer terug in je rugzak krijgen, je tijdelijke onderkomen ontdoen van modder, stof en de nodige insecten. dan de tent afbreken, het zakje van de haringen terugvinden en alle zooi zo efficiënt mogelijk in de auto stoppen. best wel een gedoe. zeker met een groep van twaalf mensen.

gelukkig is er een manier om al dit gehannes te voorkomen. een vertrekmethode waardoor je wél binnen een kwartier weg bent. het geheim? men neme een nijlpaard - het dier dat de meeste mensen doodt in zuid-afrika -, een halfverwilderde reisleider en een aantal trillende internationale studenten..

een dag later ben ik ietwat verdwaasd. voor m’n gevoel staan m’n ogen nog steeds wijd open gesperd, omdat ik me zaterdagavond niet kon veroorloven iets te missen; in het donker moest ik elke beweging zien te ontwaren. ogen open, het dichtsbijzijnde been fijnknijpen van angst en luisteren naar je eigen hartslag en ademhaling die niet gezond kunnen zijn.

eerder die dag hadden we het als een formaliteit besproken: als er iets engs gebeurt, ga je niet gillen of rennen, maar zorg je dat je zo snel, rustig en stil mogelijk in de auto terechtkomt. afgesproken. na een lange dag wandelen en rondrijden in een schuddend en krakend busje proberen inge en ik bij het licht van de koplampen van de auto onze tent wat op orde te krijgen zodat we na het eten direct kunnen gaan slapen.

"guys, I don't want to freak you out, but you have to get into the van right now. there is a hippo down there."

ik herinner me alleen dat we bij het busje zijn aangekomen, niet hoe. het vage geluid van de zwaar en waterig ademende kolos in het duister leek oorverdovend te zijn. nadat we onze franse reisgenootjes hadden duidelijk gemaakt dat het serieus was - en ze daarom niet moesten gaan overleggen wie er als eerste in zou stappen..- begon het.

een bizarre avond met onze reisleider sean, die ondanks franse, nederlandse en britse smeekbeden per se met zijn zaklamp op zoek wilde gaan naar het beest. sean, een man van de natuur die niet snapte dat wij doodsbenauwd waren en daarom liever niet tien meter van de rivierbedding geparkeerd wilden staan.

een avond waarop we eindelijk wegreden, bij toeval de nog meer verwilderde familie van sean tegenkwamen en lamgeslagen toekeken hoe zij met hun twee kleine kindjes terugreden naar de rivier om het nijlpaard te gaan zoeken.

een avond waarop we na het nodige overleg en een grondige 'is-het-nijlpaard-weg?'-inspectie door tarzan & co naar onze kampeerplek terugkeerden en een paar van ons de bus in- en uitsprintten om alle bagage in de auto te dumpen.

een avond waarop er tijd was voor een kort gesprek met de kleine kindjes, waarbij de oudste dochter in alle rust vertelt dat ze hoopt dat papa en mama hen gauw mee naar huis nemen, omdat zij en haar broertje best bang zijn voor nijlpaarden.

een avond waarop ik dingen dacht en zinnen uitsprak die ik nooit voor mogelijk gehouden had. en mijn engels ineens wel vloeiend bleek te zijn.

lieve mama en oma, het was - ook op de meest benauwde momenten - een super dag. om twee uur 's nachts ben ik heerlijk in slaap gevallen in mijn eigen, vertrouwde cel. voortaan gaan we een stuk beter informeren hoe veilig deze onschuldige tripjes eigenlijk zijn.

asfalt

(zondag 25 februari 2007)
uitgestorven grahamstown

(vanaf vandaag is het zelfs nog iets rustiger; we gaan samen met een aantal andere exchange students twee nachten kamperen bij great fish river. wandelen, natuur en geen wc :)
misschien kunnen we ook aapjes zien!)

onyx

(zondag 25 februari 2007)

onyx in afwachting van fred

fred is één van de mensen waar inge en ik het meest mee omgaan. hij heeft de website van het andere bedrijfje van brian gemaakt en heeft grootse plannen voor de toekomst (naar londen, van alles ontwerpen, films maken).

zondagmiddag

(zondag 25 februari 2007)
wandeling door buitenwijk van grahamstown

op de foto staan onyx (lieve hond met vlooien..), fred (zijn baasje; vindt onyx een beetje te lief en heeft daarom een aantal vlooienbeten..) en inge (geen vlooien :)).

het grijze waas op de heuvel is een township. ik ben er nog steeds niet geweest.

op

(woensdag 14 februari 2007)
kayah diep in slaap

springen

(zaterdag 24 februari 2007)
workshop van het student volunteer programme van rhodes

een aantal vrouwen heeft inge, mij en een grote groep andere studenten geholpen met de voorbereiding op het vrijwilligerswerk dat we hier mogen doen. daar hoorde ook een opfriscursus spelletjes doen bij.

(gisteren kwam ik erachter, dat niets je voor kan bereiden op duizenden kinderhandjes die met een overdonderend enthousiasme vanuit alle mogelijke richtingen je gezicht, haar, handen en - "ik weet eigenlijk wel dat dat niet mag" - broekzakken verkennen)

kopen

(zaterdag 17 februari 2007)
het onvermijdelijke winkeltje

2e rij

(zaterdag 17 februari 2007)

waarschijnlijk staan alle automerken in hun (olifanten)geheugen gegrift

oortjes

(zaterdag 17 februari 2007)
..en dan is een kwartier (ondanks de 'oh-my-god'-uitstotende amerikanen) veel te gauw voorbij

addo

(zaterdag 17 februari 2007)

inge bespiedt de olifanten in addo elephant park

eendje

(zaterdag 10 februari 2007)

kayah, het kleine nichtje van brian

vijf minuten in de nabijheid van dit waggelende wezentje leveren gegarandeerd het volgende schouwspel op:

verbazingwekkend hard weghobbelen - bijna vallen - op een haar na niet overreden worden - als door een wonder niet achterover van de trap af donderen

liefst worden bovenstaande activiteiten vrolijk met elkaar gecombineerd. zucht.

(vanaf heden zijn de foto's ook in groter formaat te openen op computers die geen monitor van 3 bij 5 meter hebben)

pier

(zaterdag 10 februari 2007)
strand bij port alfred.

mist

(zaterdag 10 februari 2007)

de weg tussen grahamstown en kustplaats port alfred.

'the dutchies' gingen een dagje naar het strand :)

please

het is nog geen vijf minuten lopen van de supermarkt naar huis.

je merkt direct dat ze je eruit pikken. van onderling druk pratende kleine jongetjes veranderen ze in een paar seconden en enkele stappen in onderdanige figuurtjes. de handen als een kommetje gevouwen, hun rug en hoofd ietsje naar voren gebogen. dan begint het fluisteren. “please sisi, please.. some money. please..”

het zijn er te veel. ze zijn er altijd. je vindt dat je al te gauw praat over ‘ze’. allemaal nemen ze dezelfde rol aan, kijken en bewegen ze identiek. zo moet het blijkbaar.

je weet dat je er minder tegenkomt als je direct na de supermarkt de straat oversteekt. dat vind je hypocriet van jezelf; te makkelijk. toch doe je het, soms.

één van hen zal je onthouden. want terwijl hij om wat geld vraagt, krijg je een hoestbui die zijn gefluister ruimschoots overstemt. je weet je nog net te excuseren maar kan er verder niet veel tegen doen. hij beseft dat zijn geprevel dit keer letterlijk ongehoord blijft en doet het enige wat hem nog rest. het is de eerste keer dat je hem ziet lachen.

jail

(woensdag 7 februari 2007)
de bar van the old gaol backpackers.

brian

(woensdag 7 februari 2007)

brian, de eigenaar van the old gaol backpackers.

twee keer per jaar komt er een nieuwe lading utrechtse journalistiek studenten bij 'the jail' aan, de meesten blijven daar - net als wij - vijf maanden wonen. inge en ik worden door brian nog steeds 'the new dutchies' genoemd.

het is op z'n zachts gezegd vreemd te beseffen dat deze voor ons 'redelijk' bijzondere ervaring,

voor hem en onze nieuwe vrienden/jail-stamgasten (!) dagelijkse kost is; dat er al zo veel 'old dutchies' zijn en er de komende jaren nog talloze nieuwe zullen volgen.

zwart

(woensdag 7 februari 2007)

grahamstown bij nacht.

in het midden de lichtjes van een buitenwijk van grahamstown,
daaronder een township.

"waar?" inderdaad..

jailbirds

(woensdag 31 januari 2007)
vanaf de hoge muur om de binnenplaats van de gevangenis volgen deze doodenge* duiven ons doen en laten op de voet.

* met felrood omrande kraaloogjes en plotseling-uit-iets-vandaan-komen-fladderen scoor je weinig punten..

jungle

(donderdag 25 januari 2007)
ontbijten in stijl.. en het stiekem nog leuk vinden ook.

kunst

(dinsdag 30 januari 2007)

daniëlle geeft "art therapy" op een school voor kinderen met een lichamelijke beperking.

met een eindeloos geduld laat ze de kindjes inzien dat er zo veel is dat ze wél kunnen. daniëlle studeert creatieve therapie aan de HU en loopt sinds september 2006 stage in een township van port elizabeth.

tam

(zondag 28 januari 2007)

cheetah in kragga kamma game park in port elizabeth, zuid-afrika.

vliegen

(woensdag 24 januari 2007)

'ergens' ver boven afrika.